Piyaphan 的个人资料Z3Z ~ ·ï¡÷¡ï· BüaOna .|....照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
|
10月17日 what !!!You start getting to know me then I getting to know you
You start touch me then I want to touch you
You start love me then I just loving you
You start to hate me then I love you
You start loosing me
but I totally lost you
get that I'm hurt
I love you, I love everything to being you
but who are you
now I don't know.
Realize that
love is just a filler of my life
If it's have, My life would be good
In contrast, If It 's nothing , My life will be fine.
What is your love
what is my love
what is everyone love
Discover it!!!
5月18日 ค่ายอาสาเมื่อวันที่ 2- 10 พ.ค.ที่ผ่านมา ได้มีโอกาสไปออกค่ายอาสา สร้างหอฉันในวัด
ที่วัด บางหว้า จ. นครศรีธรรมราช โน้นแหนะ(ที่จริงก็ใกล้ถึงบ้านเราแล้วว55+)
เป็นการออกค่ายครั้งแรก ที่มีทั้งความรู้สึกประทับใจและไม่ประทับใจ
ได้ทำงานกัน เหมือนช่วยๆกันทำ ก็ดีไปอีกแบบ ต่างคนต่างคิด แต่พยายามให้มีความคิดของทุกคน
อือ มันเป็นประชาธิปไตยดี เราเป็นคนไม่ค่อยออกความคิดเห็น ก็เออออ กับสิ่งที่เราเห็นด้วยมากที่สุดไปตามระเบียบ..
ได้ทำกับข้าว... เรียกว่า ทำดีไหม ..?
ไอ้เรา ก็ทำกับข้าวไม่เป็น ดีสุด ก็แกงจืด ไข่ดาว ..
เลยได้ ผักคะน้า ชิ้นใหญ่ ไปกินกันถ้วนหน้า... ขอโทษคร๊าบ..!!!~
แล้ว ก็ เป็นการล้างจานที่ยาวนานที่สุดตตั้งแต่เกิดมา เลยก็ว่าได้
ปกติ เวลามีงาน ที่บ้าน ก็จะจ้างเค้ามาล้าง
อันนี้ คับพี่น้อง ล้างเอง ( นี้ขนาด ช่วยกันแล้วนะ) ทุกคนต่างมือลอกกันใหญ่
ไม่เว้นแม้แต่ หนังหนาๆ ของเรา 55+
ในท้ายที่สุด ก็ได้อะไร เยอะดีเหมือนกัน
... ออ อย่างนี้นี่เองที่เค้าเรียก ว่าค่าย...
... จะบ่นก็ไม่ได้ จะกลับก็ไม่ได้ ก็ทนทำกันไป อยู่ได้ซักพัก ก็รู้สึกสนุกกับบ้างงาน...
อือ ดีเนอะ ... อย่างน้อย ก็ได้รู้จัก กับเพื่อน และพี่ๆ เยอะขึ้น
มันหมายถึง เราสามารถคุยกับเค้าได้มากขึ้น ซึ่งกำแพง ก็จะค่อยๆ ทลายลงไป
ไอ้เรามันคน ไม่ค่อยคุยกับคนแปลกหน้า แต่ถ้ารู้จักแล้วมาเจอกันเลย 55+
ถือว่าช่วยได้มากทีเดียว
.... สรุปๆ ดีค๊า...
แต่ถ้าถามให้ไป อีกไหม ...ขอคิดก่อนดีกว่า!!
4月25日 ในวันนี้ ฉันเป็นอะไรเด๊ยวนี้ รุ้สึก ตัวเอง เปลี่ยนไป
ความพยายาม และความอดทนที่มีหายไป
แต่สิ่งที่ไม่เปลี่ยน คือมักจะอดทนในสิ่งที่ไม่ควร
อดทนที่จะไม่พูดอะไร บางอย่างออกไป
อาจเกิดความแตกแยกได้
แต่บางครั้ง ถ้าทนไม่ไหว ก็อยากระบายกับใครซักคน
ในใจกลับคิดว่า ถ้าเราพูดไป เค้าก็จะต้องเป็นคนที่เก็บความอัดอั้นไว้
ก็เลย คิดที่จะไม่พูด... อันนี้ ถือว่า เหนื่อยจริง...
ไม่ค่อยขยันเลย ช่วงนี้ พูดถึงก็คงเป็นมานานแล้วแหละ
1 ปีผ่านไปแล้ว รู้สึกชีวิตยังไม่ได้อะไรมามากเลย
เรียน ป.โท ก็เหลืออีก 1ปี ต่อจากนี้
ยังรู้สึกว่า อะไรๆไม่คืบหน้า อย่างที่ควร
ทั้งที่จริงแล้ว มันควรจะมีอะไรที่ดีขึ้น
แต่ยังรู้สึกเหมือนตัวเอง ทำให้มันเท่ากับที่เดิมและถอยหลัง
ความกลัว โถมเข้าใส่ หัวใจอย่างจัง
หัวใจ หนักอึ้งขึ้นทุกวัน กับสิ่งที่ทำ และสิ่งที่เป็น
คิดอะไรต่างๆ นาๆ กับสิ่งที่เกิดขึ้น และสิ่ง ที่กำลังจะเป็น
...ทำไมเราไม่สามารถพูดอธิบายได้...
..สัมมนาหน้า เราจะผ่านไหม...
...แล้วเราจะเรียนจบหรือเปล่า...
... ทำไมตอนนั้น เราถึงเลือกอย่างนี้...
.. ถ้าเราทำอย่างอื่น จะเป็นอย่างไร...
พอคิดจบก็กลับถามตัวเองว่า
จะคิดทำไม กลับสิ่งที่มันผ่านมาแล้ว
ต้องตั้งหน้าตั้งตา ทำสิ่งที่เราเลือกให้ดีที่สุด
ตอนคิดแบบนี้ละคิดได้ แต่มันก็วนกลับมาทุกครั้ง
เหนื่อยจริง เหนื่อยจัง
ท้ายที่สุดแล้ว ตอนนี้ ก็ต้องคิดแล้วละ ว่าเราต้องปรับปรุงตัว
อย่างเร่งด่วน
เอาว่ะ ในวันนี้ ฉันเป็นอะไร ยังไม่รู้
แต่แน่นอนว่า พรุ่งนี้ ฉันจะรู้ในสิ่งที่ฉันเป็น
บัว สู้ตาย 4月8日 นี่แหละชีวิตเมื่อวาน ฝนตกหนัก ขณะ นั่งอยู่ในรถแท็กซี่ เพื่อกลับบ้าน
สายตาเหลือบไปเห็น คนขายไอติม พยายาม ปั่นจักรยาน ให้ผ่าน ตมโคลน
อย่างยากลำบาก ฝนตกไม่หยุด รถจอแจ ชายคนนั้น มีเพียงหมวก 1ใบ
ที่ดูท่าทาง ไม่น่าจะกันฝนได้ซักเท่าไหร่
แต่ด้วยความพยายาม เค้าก็สามารถ นำรถไอติม ขึ้นมาได้ และก็เดินต่อไป
ก็เลยคิด ว่า เค้าอดทนจัง..ทั้งๆ ที่ไอติม ที่เค้า ขายก็คง ไอ้เกินแท่งละ 10 บาทแน่ๆ
ถ้าใครคิดไม่ออก มันเป็นแนว ไอติม โบราณ ที่ขายตามจตุจักร อ่ะ
แล้ว วันนึง เค้าจะขายได้เยอะไหม ยังเป็นคำถามที่ค้างคาอยู่ในใจ
แต่สิ่งที่กลับรู้สึกได้ คือ เห็นความพยายาม และความตั้งใจ ในการประกอบอาชีพสุจริต
มีซักกี่คน ที่ เราเห็นว่าเค้าพยายาม ทั้งๆที่สิ่งตอบแทนมันดูเหมือนจะไม่คุ้มค่า
เค้าไม่ไปค้ายา ไม่รับจ้างก่อม๊อบ ก็รุ้สึกดีแล้ว
แต่ในความเป็นจริง ของเค้า (ซึ่งเรายังไม่รู้ ว่าแอบไปก่อม๊อบหลังขายไอติมรึเปล่า?)
ค่าที่ได้จากการขายไอติม คงทำให้เค้า อยู่ได้อย่างพอเพียง ไม่ทุกร้อน ไม่ฟุ่มเฟือย
ชีวิตคง เรียบง่าย และมีความสุข....
..... นี่คือต้นแบบ ที่ดี ในด้านความสงบ สมถะ และพอเพียง อย่างที่พ่อหลวง ของเราได้บอกไว้
อยากให้ประเทศไทย มีความสุขจัง...
ให้ฝนที่ชะลงมา ในหน้าร้อนนี้ ปัดเอา สิ่งไม่ดี คนที่ไม่หวังดีต่อ ประเทศ ไปด้วย เถิด....สาธุ 2月10日 Sukhothai and Byeniorไปหล่อพระ ที่สุโขทัยมา
ได้ไปเที่ยวที่ๆ อยากไป มานานล่ะ พระยืน องค์ใหญ่ๆ
แล้วก็ แวะ ไปสักการะ พระพุทธชินราช ที่พิษณุโลก
งานนี้ ไป วัดเพียบ แวะ อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย และศรีสัชนาลัย
อือ ตอนไปนะ ก็มีงานวัด เดินเล่นกับน้องๆ เฮฮา ปาจิงโกะ
งานนี้ ไม่มีเพื่อนไปเลย ไปกับอาจารย์ และน้องๆ
แต่ก็สนุกดี ถ้าเพื่อนๆไปด้วย ก็คงจะดี นะ
ไป 2 วันคือ วันที่ 7 แล้วก็กลับ 8
ถ้า ไม่ติดงาน บายเนียร์ ละก็
จะอยู่ต่ออีกซักวัน
กลับมาก็ไปงานบายเนียร์ต่อ
เหอ เหนื่อยได้อีก
น้องจัดกันที่โรงแรมวินเซอร์ สุขุมวิท
น้องๆ แต่งตัวสวยกันใหญ่
หว่า!!! น้องปีทีสนิท ก็จบไปอีกปีล่ะ
... โชคดีนะจ๊ะ น้องๆ ทุกคน 2月5日 หลากหลาย ความรู้สึกเพิ่งได้มาพิมๆๆ เรื่องราว
เมื่ออาทิตย์ก่อนโน้นนนน ไป พัทยามากะเพื่อนๆ เกาะล้าน
สวยมากมาย มันอยู่ใกล้ กรุงเทพ ขนาดนี้เลยเหรอ ยังสงสัย
555+
ความรู้สึก คิดถึง มันมากนัก
ยิ่งเจอกับเพื่อนบ่อยๆ ก็อยากเจออีก
อยากเจอเรื่อยๆ
มะก่อน ไม่ค่อยเจอกัน เท่าไหร่
ก็ ไม่ค่อยอยากเจอมากขนาดนี้
... เพราะอะไรนะ
... เลยมีเรื่องเสียเงินเยอะเลย
...เพราะเราจะนัดไปเที่ยวกันแต่ละที เงินก็คงเป็นปัจจัยหลักเมื่อกัน
แต่ไม่เป็น ไร บัวสู้ตาย 55+
12月15日 เรือนแรมกรี๊ดดด ในที่สุด ฉันก็หาเจอ
ก็ เจอแล้วล่ะ ละครเรื่องที่ชอบ ตอนสมัยเด็ก
เรื่องแรกอะเจอแล้ว ชื่อ มิติมหัศจรรย์ ถ้าจำกันไม่ได้
ต้องบอกว่า เพลง มหัศจรรย์ แห่งรัก ประกอบ ละครเรื่องนี้
เป็นละครวันเสาร์ อาทิด เช้าๆ แนว จักๆ วงศ์ๆ ง่ะ เบน พรชิตาแสดง
ว้าววว ชอบมาก
มาอีกเรื่องเจอวันนี้ คือเรื่อง เรือนแรม วิลลี่ กับกวาง แสดง แต่ช่อง 7 นะ
เป็นละครเรื่องแรกของวิลลี่อ่ะ
กลัวลืม ขอจดเนื้อเพลง ลงในนี้ก่อน
..
ลมพัดโบกพลิ้วปลิวสะบัด ลมพัดพาความรักไปไกลสุดไกล
น้ำตาไหลรินเมื่อจากไป บ้านเรือนเเรมคอยเธอมาพักพิงใจ ค้นหาเรื่อยไปด้วยใจมั่นคง มุ่งหน้าตรงสุดขอบฟ้ากัน มีบทเพลงทอดยาว สือวิญญาณ สื่อความรัก ความผูกพัน ความรักฉันต้องจีรัง กี่ชาติภพไม่หวั่น ฉันยังรักเธอ ตั้งจิตอธิษฐาน ขออยู่เคียงคู่กันตราบนานแสนนาน จะขอรักเดียวเท่านั้น ตราบชั่วนิรันดร์ จะไม่รักห่างไกล บุพเพสันนิวาส สร้างมา ให้เธอมาเคียงกัน
ความรัก อมตะนิรันดร์ ฝากฟ้ามิอาจกั้น ให้ฉันพบเธอ
12月9日 21 Successไปอ่านมาใน ร้านอาหาร อะไรว่ะ อยู่ๆ ลืมชื่อ grand canyon มีม่ะ ที่อยู่ศูนย์สิริกิตติ์ อ่ะ
21 Success by H.Jackson Brown,Jr.
1. Mary the right person. This one decision will determine 90% of your happiness or misery
2. Work at something you enjoy and that's worthy of your time and talent
3.Give people more thann they expect and do it cheerfully
4. Become the most positive and enthusiastic person you know.
5. Beforgiving of yourself and others
6. Begenerous
7. Have a grateful heart.
8. Persistence, persistence and persistence
9. Discipline yourself to save moner or even the most modest salary
10. Treat everyone you meet like you to be treated
11. Commit yourself to constant improvement
12.Commit yourself to quality.
13.Understand that happiness is not based on possession, power or prestige, but on relationships with people you love and respect.
14. Be loyal
15. Be honest
16. Be a self-starter.
17. Be decisive even if it means you'll something be wrong
18. Stop blaming others. Take responsibllity for every area of your life
19.Be bold and courageous. When you look back on your life, you'll regret the things you didn't do more than the ones you did
20. Take good care of those your love
21. Don't do anything that wouldn't make your Mom pround.
ชอบ ข้อ8 ม๊ากๆ 55+ 12月1日 เก่าๆ ไม่เก่าเลยช่วงนี้ ได้อ่านอะไรเก่าๆ
เลยมีความรู้สึกว่า บางอย่าง อะไรที่มันเก่าๆก็คงจะดี
แน่นอน ว่าสิ่งเก่าๆ ไม่สามารถ เรียกกลับมาได้
แต่ เรา จะให้ความสำคัญกับมันแค่ไหนล่ะ
ความรู้สึกเก่าๆ
วันเวลาเก่าๆ
ความทรงจำเก่าๆ
ล้วนมีค่า
หากแต่ไม่สามารถ เรียกคืนได้
อย่างที่ มีคนบอกว่า มีสามสิ่งที่ไม่สามารถเรียกคืนได้
คำพูด เวลา และโอกาส
ผ่านแล้วผ่านเลย
มีคนๆ นึง ได้บอกไว้ว่า
"ถ้าวันนึงเกิดปัญหาอะไร ขอให้แกสู้ต่อไป เราเชื่อว่าแกทำได้"
เพิ่งได้อ่านข้อความนี้อีกครั้ง
รู้สึกดีขึ้นมาอยากประหลาด
แต่ในขณะเดียวกัน
ความรู้สึกอ้างว้าง ก้าวเข้ามาจับใจ
เพราะ สิ่งที่เกิดนั้น
คือปัญหา ระหว่างคนๆนึง ที่เคยพูดไว้ กับคนที่รับฟัง คนนั้น
โอ้ววว้าววว
ความมหัศจรรย์
ของการเวลา ทำให้คิดได้ว่า
นี่คือสิ่งที่ต้องเกิดเหรอ มีคนกำหนด ให้เค้าพูดประโยคนี้รึเปล่า
แล้วมีคนกำหนดให้มันเกิดขึ้นไหม
กลับมาถามตัวเองอีกที
ก็ได้คำตอบที่ว่า
ไม่ใช่
สิ่งที่เกิดขึ้น เป็นเพราะเราทำตัวของเราเอง
กำหนดโชคชะตาของตัวเราเอง
มาตอนนี้ จึงได้เข้าใจแล้วว่า
เวลา คำพูด และโอกาส
ของเราเสียไปแล้ว
เราทำลายมันด้วยมือของเราเอง
จุดนี้ จึงได้แต่ มองอะไรเก่าๆ
ให้มึความรู้สึกเก่าๆ
และเป็นบทเรียนเก่าๆ
ที่สามารถ สอนเราได้ตลอด และไม่เก่าเลย
ใครว่า ของเก่า ของแก่ ไม่ดีล่ะ จริงไหม!!!!
11月27日 ฉันยืนอยู่อย่างเฉยชา หน้ากำแพงของโชคชะตาดูซีรีย์เกาหลี เนื้อเพลง ดี๊ดี ชอบๆ
แม้ว่าชีวิตจะลำบากซักแค่ไหน แม้ฉันจะต้องอกหัก
แต่ซักวันต้องเป็นวันของฉัน
นี้เป็นแค่จุดเริ่มต้น ฉันคือคนกำหนดโชคชะตา
ไม่เป็นไรคอยดูละกัน แม้ว่าฉันจะต้องอกหักซักกี่หน
ฉันจะทนลุกขึ้นมาอีกครั้ง
ฉันจะฝ่าฟันไปให้ได้
ถึงแม้พายุจะพัดพาไป
ฉันก็จะไม่เป็นไร ฉันยังร่าเริง
จะอดทนไปจนสุดทาง
ไม่เป็นไรเรื่องเล็กน่า ใครๆก็เจออย่างนี้ทั้งนั้น
นอนหลับซักตื่น
ทุกอย่างก็จะดีขึ้นเอง
ฉันไม่รู้จักคำว่าแพ้
ฉันยังเข้มแข็งและสบายดี แข็งแรงและสดใส
ฉันจะอยู่อย่างอดทนต่อไป
ลาก่อนน้ำตาแห่งความเศร้า ลาก่อนความวิตกกังวล
ฉันจะมุ่งไปสู่คืนวันอันงดงามที่เฝ้าฝันถึง
วันนี้เป็นจุดเริ่มต้น คนอย่างฉันต้องทำให้ได้
จะยิ้มให้กับตัวเองอีกครั้ง
ฉันยังเจ็บปวดเหลือเกิน แม้ว่าฉันจะหลับตา
แม้ว่าวันเวลาล่วงเลยไป
ความทรงจำนั้นยังอยู่ในใจฉัน
ดอกไม้ที่เหม่อมองท้องฟ้า
ฉันเฝ้ามองดูเธออยู่
หัวใจฉันพองโต เราเคยอยู่ด้วยกันเสมอ
แต่เรากลับมองข้ามกันไป
เหมือนนาฬิกาข้อมือ
เธอเห็นน้ำตาฉันไหม เธอได้ยินเสียงฉันไหม
อย่าให้มันสายไปเลย ช่วยเดินเข้ามา
แล้วกอดฉันที่ร้องไห้ เธอคือคนเดียว
เธอคือคนเดียวในโลก ที่ทำให้ฉันหัวเราะได้
ตอนนี้ฉันเพิ่งรู้
ฉันอยากบอกขอบคุณ ขอโทษ แต่ทำไมฉันไม่กล้า
ทำไมฉันต้องพูดแต่เรื่องราวทำร้ายจิตใจ
ตอนนี้ฉันเพิ่งรู้ เธอคือคนที่ฉันรัก 11月16日 ร่วมอาลัยขอพระองค์ ทรงเสด็จสู่สวรรคาลัย
เมื่อวัน ที่ 14-16 พ.ย. ที่ผ่านมา ได้เดินทางไปร่วม ฝึกอานาปานสติ ที่เสถียรธรรมสถาน
เป็นโอกาสอันดี ที่ตรงกับวันพระราชทานเพลิงพระศพ
ทางคณะแม่ชี และอาสาสมัคร รวมทั้ง ผู้ปฎิบัติธรรม รวมกัน จุดเทียนถวาย
สวดมนต์และเจริญภาวนา และ ได้ถวายเป็นพระราชกุศล แด่พระองค์
ระหว่างเราทำการภาวนา และรอเวลา ส่งเสด็จ
ได้ดูโทรทัศน์ มีคำพูด ที่อ้างถึง พระราชดำรัส ของในหลวง
เกี่ยวกับว่า ในญาติผู้ใหญ่ พระองค์ ทรงเหลือพี่ อยู่คนเดียวแล้ว...
ทุกคน ในเสถียร อยู่ร่วม กัน จนถึงเวลาถวายพระเพลิงจริง
แม่ชีท่านกล่าวว่า .. เราจะอยู่เป็นเพื่อน และให้กำลังใจพระองค์
ในความคิดแล่นเข้ามาว่า อยากให้ทุกอย่างดีขึ้น
ให้พระองค์ได้ทรงดีพระทัยบ้าง...
สิ่งใดที่ทำได้ ก็ควรทำ
ถึงเรา ไม่ช่วยท่านทางตรง
แต่ก็เป็นการทำให้ท่าน ทรงสบายพระทัย
มาถึงตรงจุดนี้
ไม่อาจจะบอก เป็นคำพูดได้หมด
เนื่องด้วย พระกรุณา ของทั้งสองพระองค์ยิ่งใหญ่ นัก
ด้วย ในตัว มีเลือดลูกวรนารีเฉลิมอยู่
ซึ่ง โรงเรียนเรา เป็นโรงเรียน ในพระอุปถัมภ์
แน่นอน และชัดเจน
ว่าสิ่งที่ตัวเอง รู้สึกนั้น ...มากมายเหลือเกิน
คงทำอะไร ได้ไม่มากนั้น แต่สิ่งที่ได้ทำ
เป็นสิ่งที่ตัวเองคิดว่า ได้ทำเต็มที่แล้วสำหรับการส่งเสด็จ เป็นครั้งสุดท้าย
แต่แน่นอนว่า พระนาม และ พระกรุณา ยังคง ตราตรึงในหัวใจ
10月30日 ตอบท่านพี่ ไม่ว่าจดหมายฉบับนี้ พี่ได้อ่านหรือไม่ ก็ขอให้น้องได้บอกความขับข้องใจผ่านกระดาษก็คงดี จากที่พี่เอ่ยมาใน จม.นั้น อจาจะจริง อย่างว่า หัวใจน้องนั้นหยาบไปเสียแล้ว ท่านพี่ไม่สามารถเจอน้องคนเดิมได้อีก
หากแต่การที่น้องเปลี่ยนไป ไม่ใช่เป็นความผิดของท่านพี่ เพราะความรัก ไม่สามารถบังคับใจกันได้ แน่นอนว่าสิ่งที่น้งอทำทั้งหมด และทำทุกอย่างก็เพื่อทานพี่ แต่พี่ไม่เคยรับรู้ พี่ปฏิบัติ ต่อน้องอย่างกับทุกๆคน หากแต่เมื่อมีความเป็นน้องหรือเป็นคนที่ท่านพี่ไว้ใจ ท่านพี่ก็มีอารมณ์ และการแสดงออกที่มากเช่นกัน มันไม่ใช่ความผิด เพราะทุกๆคนมักจะละเลยและเพิกเฉย เสมอ
สิ่งที่น้องต้องการ คือทุกสิ่งที่ท่านพี่มีความสุข เพราะน้องก็จะมีความสุขไปด้วย... หากตอนนี้ ถึงเวลาเดินทางของพี่แล้ว ก็ขอให้พี่เดินทางโดยสวัสดิภาพ น้องจะส่งพี่ด้วยความยินดีเสมอ
อย่าโทษตัวเองเลยนะค่ะ ..ถึงน้องจะใจหาย ที่ท่านพี่ต้องจากไปไกล ซึ่งไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เราจะได้เจอกันอีก แต่ในที่สุดแล้ว น้องก็ยังหายใจ และจะสู้กับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น ท่านพี่สอนให้หญิงรู้หลายๆอย่าง ทั่งที่ท่านพี่ตั้งใจและไม่ตั้งใจ นั้นแหละค่ะ ประสบการณืที่ดีของหญิง... ความทรงจำพิเศษและล้ำค่าเสมอค่ะ
10月24日 จดหมายถึงน้องหญิงถึง น้องหญิง
แสงแดดกระทบน้ำทะเล ช่างงามนั สวยสดใส มองไปสุดลูกหูลูกตา หากมองหาเส้นขอบฟ้า สามารรถมองได้จากทุกหนแห่ง เสียงคลื่นกระทบหาด ช่าหน้าฟังนัก
คิดถึงน้องหญิงยิ่ง...ครั้งหนึ่งซื่งเราอยู่ที่แห่งนี้ด้วยกัน ...พี่ขอโทษ ขอโทษหญิงคนดีของพี่จริงๆ หญิงผู้สดใสร่าเริง ผู้มีหัวใจแข็งแกร่ง ทำให้ทุคนรอบข้างมีความสุข ... พี่เสียใจ ที่พี่ทำให้หญิงใจสลาย
จากคนๆนึงที่แสนดี กลับกลายเป็นคนที่อยู่ในอดีตกลับโลกที่มัวหมอง เงียบเหงาและกลายเป็นแข็งกร้าว กลับทุกๆสิ่ง... หญิงกลับมาเถิด กลับมา
พี่ร้องเรียกหา ...ในใจของพี่มีแต่แสยงรำไห้ของหัวใจที่แตกร้าว จากเป็นต้นเหตุให้น้องหญิงต้องเปลี่ยนไป หากพี่รู้ก่อนหน้านี้สักหน่อย ว่าน้องหญิงรักพี่มากเพียงใด หากรู้ว่าความผูกพันของเรานั้นมีมาก ความทรงจำ ณ วันนี้ เป็นสิ่งที่พิเศษที่พี่เก็บมันไว้ เสมอ และจะตลอดไป ตราบเท่าลมหายใจของพี่ยังอยู่
เมื่อน้องหญิงได้อ่านจม.ของพี่ พี่อาจจะไม่ได้อยู่เจอน้องหญิงอีก แต่อยากให้น้องหญิงรับรู้ว่าพี่รักน้องหญิง... น้องรักของพี่
พี่อวยพรให้น้องพี่ต้องมีชีวิตที่มีความสุขและประสบความสำเร็จในชีวิต พี่เชื่อมั่นว่าน้องหญิงทำได้แน่นอน
รักเสมอ
พี่ชาย 10月10日 สบายดีรึเปล่าสบายดีรึเปล่า ข่าวคราวไม่เคยรู้ สืบดูเธอไม่อยู่ แอบดูแวะมองหา เนื่องจากใกล้ วันรับปริญญา .แล้วก็คิดถึงเพลงนี้ขึ้นมา
เก่าไปหน่อย ของXYZ
แต่ความหมายดี๊ดี... 8月3日 ต้นเหตุต้นเหตุ ของปัญหาต่างๆ มากมาย
เกิด ขึ้นจากการกระทำ
บางครั้ง อาจ รู้เท่าถึง หรืออาจจะไม่รู้
หรือ บางครั้ง อาจเกิดจาก ความเลินเล่อ
ต้นเหตุ มีมาจากหลายๆ เหตุการณ์
ใครๆ ก็ว่า การจะจบปัญหา ต้องหาต้นเหตุให้เจอ
แต่ในบางกรณี แม้จะรู้ อยู่เต็มอก ว่าต้นเหตุคือ อะไร
แต่ ก็ยังไม่สามารถ แก้ไข ต้นเหตุได้
ทิฐิ ศักดิศรี
ความทะนงตน
หรือแม้แต่ สิ่งที่เรียกว่า หัวใจ
อาจเป็นต้นเหตุ ของหลายๆเรื่อง..
และไม่สามารถ แก้ปัญหาได้
เพราะสิ่งที่ทุกคนคิด มันเป็นอัตตา
คน คิดว่า เพราะเรา คือ เชื่อและยึดถือในตัวเองมากไป
และถ้า อัตตา มากไป
คน ก็ จะ ยึดตัวเอง เชื่อมั่นในตัวเอง
อย่างผิดๆ
นั้นแหละ ... ไม่รู้สิ บางครั้ง ก็ อยาก จะขวาง สิ่งที่ยึดถือ อยู่ไปซะ พ้นๆ
แต่ใน อีกใจ ก็ คิดว่าตัวเองคิดถูก
แล้ว จะหาคำตอบ จากไหน ว่า สิ่งที่เรายึดอยู่
ถูก ... หรือ ผิด
......
คงไม่มีใครรู้ นอกจากตัวเราเองใช่ไหม?
หรือ เราจะไปถามสาวยาคุลท์ดีหว่า
6月22日 Nostalgia ภาพเก่า.. ในภาษากรีก nostos แปลว่า การหวนคืน ส่วนคำว่า algos หมายถึงความทุกข์ใจ ดังนั้น
nostalgia จีงหมายถึง ความทุกข์ใจด้วยไม่สมหวังในความปรารถนาที่จะหวนคืน
บางครั้ง อาจถูก แปลความหมาย ว่า คิดถึงบ้าน หรือมากกว่านั้น
...คิดถึงอารมณ์ เบิกบานกลางสายฝนครั้งกระโน้น การแข่งขันเรือกระดาษในร่องน้ำไหล
.. อยากกลับไปนั่งบนชิงช้าสวรรค์ มองลงมาเห็นงานวัดทั้งงานเหมือนโลกทั้งใบ
.. นึกถึงความรู้สึกยามที่โดนยืนขาเดียวคาบไม้บรรทัดอยู่หน้าห้อง
..อยากสัมผัสเสียงอึกทึก ในหัวใจในยามที่ใครบางคนเดินผ่านหน้า ในสมัยที่เพิ่งผ่านคำนำหน้าเด็กชาย เด็กหญิง มาหมาดๆ
..แว่ว เสียงเพื่อนเก่าเรียกชื่อของเราด้วยชื่อบิดา และเห็นภาพเราวิ่งไล่เตะเพื่อนทุกครั้งไป
..คิดถึงความรู้สึกที่ลมร้อนไล่ระบัดแก้ม ในยามที่ได้รับความสัมผัส อย่างอ่อนโยน
... มากกว่าเพียงหวนคำนึง มันเป็นความถวิลหา โหยไห้ อาลัยอาวรณ์ ในวันคืนเก่าๆ ลึกๆ
ด้วยตระหนักว่าวันเหล่านั้นไม่อาจหวนค่นมาอีก แต่ในขณะเดียวกันก็รับรู้ได้ว่า
ในความนิ่งงันกลับแฝงไปด้วยความสุขเล็กๆ เหงาและงาม
...เพลงเก่าบางเพลงซึ่งเราอาจเคยก่นด่าว่าเป็นเพลงโง่เง่า อาจทำให้ยิ้มได้ในวันเงียบเหงา
... กระดาษแผ่นเดียว มิชวนให้เกี่ยวพันสถานที่ในภาพ แต่กลับทำให้หวนคิดถึงเพื่อนเก่า
เรื่องราวและรอยยิ้ม ที่ยังขับขานอยู่เงียบๆ ข้างใน
ปล. จากหนังสือ travel guide ฉบับ May 2007 คอลัม postcard
3月6日 เพื่อนเอ๋ยวันที่เงียบงัน..
ผ่านเลยชีวิต
นั่งดูรูปเก่าๆ..
แล้วกลับมาคิด...
มีบางเรื่องที่ยังไม่เสร็จ
มีบางอย่างที่มัน คั่งค้าง
มีบางครั้ง ที่ยังสงสัย
มีหลายคำพูด ที่ต้องการสื่อ
มีเสียงหัวเราะให้ได้คิดถึง
มีเสียงกระซิบ ให้คอย นั่งฟัง
มีเสียงดนตรี ให้ได้ขับกล่อม
มีเสียงร้องไห้ ให้ค่อยปลอบใจ
มีบางคำพูด ที่อยาก ขอโทษ
มีบางคำพูด ที่อยาก ร้องขอ
มีบางคำพูด ที่อยาก เว้าวอน
มีบางคำพูด ที่อยาก ขอบคุณ
มีเตียง 1 เตียงให้ นอน แล้วฝัน
มีหมอนข้างหลายอันไว้ให้คอยหนุน
มี ตุ๊กตา ไว้คอยให้ เราทิ่ม จน พลุน
มี บรรยากาศ อุ่นๆ ไว้พักพิงใจ
มีมุม บางมุม ที่เราเคยนั่ง
มีมุม บางมุม ที่มองแล้วเฉย
มีมุม บางมุม ที่เรา ละเลย
มีมุม บางมุม ที่เราอยากไป
มีคนบางคน ที่เราใส่ใจ
มีคนบางคน ที่เราเพิกเฉย
มีคนบางคน ที่เราไม่คุ้นเคย
มีคนบางคน ที่อยู่ด้วยกัน
มีบางสิ่ง ที่เป็นเรื่องเล็ก
มีบางสิ่งที่เป็น เรื่องใหญ่
มีบางสิ่ง ที่จำเป็น ต้องทิ้งมันไป
และมี บางสิ่ง ที่น่าจดจำ
มีลมหายใจ
มีหัวใจ
มีรอยยิ้ม
มีความรัก
มีความสุข
มีมิตรภาพ
มีความเศร้า
มีเสียงร้องไห้
มีการจากลา
มีการกลับมาพบกัน..
เพื่อนเอ๋ย
2月29日 หัด หันหลัง....
แม้ว่า หลายคนยังคงสงสัย
ในคำพูดที่ว่า ทุกปัญหามีทางออก
ว่าเป็นเช่นนั้น จริงหรือ
เพราะบ่อยครั้งที่เรา ก็ยังเจอปัญหาที่
ไม่มีทางออก ทางแก้
เพียงแต่เราปล่อยผ่านไป แล้วให้เวลา
เป็นตัวเจือจางความเข้มข้นของปัญหา
ถ้า หาก คนที่มีภูมิคุ้มกัน ในตัวเอง ยังคงทำงานอยู่
การฆ่าตัวตาย จึงไม่ใช้ทางออก ของคนกลุ่มนี้
แต่ในทาง ตรงกันข้ามถ้าใครคนนั้น ไม่แข็งแรงพอ
ในการใช้ชีวิต
ทางออกเดียว ของพวกเค้าที่มี
ก็น่าจะเป็นการฆ่าตัวตายเพื่อ หนีโลก
และทิ้งปัญหาตรงหน้า ไว้อย่างง่ายดาย
เท่านั้นเอง...
.บางครั้งทางออก ที่ง่าย สำหรับ คนอีกกลุ่ม หนึ่ง
ก็ คือ การหัดหันหลัง กลับ ...
และหาเส้นทาง เดินใหม่..
ให้ดีที่สุด
คง จะเป็นทางเลือก ที่สมควร!! 1月16日 ภู รอบสองเค้าไปเที่ยว ภูกระดึงมา เป็นรอบที่สองแล้ว
เหนื่อย สาดดด
ก็ไปวันที่ 10-13 ง่ะ
มี ตัวเอง ส้ม ตาล และก็แอ๊มแอ่ม
เดิน กันขาลาก เส้น เคลื่อน
เหอ...
พระอาทิตย์ ขึ้น พระ อาทิตย์ตก
หนาว จับใจ
น้ำตก แห้งเหือด
และก็ ใบเมเปิล สีเขียว
...
ถามว่า อยากไปอีกไหม...
ตอบไม่ถูกง่ะ ...55+ .. ถ้าไป ก็ขอเว้นก่อนซักพัก ละกัน
ไม่ไหว อยู่ในช่วง ทรมานสังขาร อยู่ค๊าบ
...
สนุก เหนื่อย โหด และก็ เจ็บ
1月6日 ใกล้จนเย็นใกล้จนเย็น
ใกล้กันเกินไป
อยู่ด้วยกันนานเกินไป
ทำให้เราลืมอะไรไปบางอย่างหรือเปล่า
คุณเคยลองนึกย้อนดูไหม
ว่าเราทำสิ่งดีๆให้คนที่เรารัก
ที่อยู่ใกล้ชิดเราตลอดเวลา
ครั้งสุดท้ายเมื่อไร
หรือทำไม่ดี กับพวกเขาเสียมากกว่า
เวลาที่ใช้ร่วมกันมา ทำให้เกิด
ความเคยชิน ชินชา เย็นชา
มองข้ามความสำคัญ
ของคนบางคนไป
ลืมให้เกียรติกัน
ลืมให้ความเคารพซึ่งกันและกัน
ว่าคนๆ นั้นเป็นพ่อแม่ ภรรยา ลูก หรือ
เป็นเพื่อนที่ดีของเรา
เรากลับให้เกียรตืคนที่ไม่คุ้นเคยมากกว่า
ทำตัวเป็นคนดีกับเขา
พูดดีๆ กับเขา เพราะอะไร
สร้างภาพ หรือ กล้าแต่เฉพาะ กับคนใกล้ชิด
พวกเขา คอยรองรับอารมณ์
โกรธ หงุดหงิด ไม่พอใจ
ไม่ใช่ไม่มีความรู้สึก แต่ยอมรับเพราะรัก
แต่หัวใจของพวกเขาต้องโดนทำร้าย ด้วยคำพูด
น้ำเสียง และท่าทางไป เท่าไหร่แล้ว
หันกลับมาทำดีกับคนที่เรารักกันเถอะ
โลกใบนี้ ยังมีเรื่องโหดร้ายไม่พออีกหรือ
แค่ข่าวร้ายที่ขึ้นหน้าหนังสือพิมพ์ ทุกวัน
ก็ทำให้จิตใจหมองหม่นเหลือเกินแล้ว
เพียงแค่อย่าคิดถึงแต่ตัวเอง
คิดถึงการกระทำของเราว่าจะทำให้คนอื่น รู้สึกอย่างไร
และก่อนที่จะระบายอารมณ์ กับใคร
ลองนึกกลับกันก่อนว่า
ถ้าเราโดนแบบนั้นบ้าง จะรู้สึกอย่างไร
คนอื่นก็คงรู้สึกไม่ต่างกัน
เท่านี้ โลกใบนี้คงมีความสุขขึ้นอีกมาก
อย่าปล่อยเวลาให้ผานเลยไป
จนวันหนึ่ง หันหลังกลับมาไม่มีใคร
ที่อยู่เคียงข้าง เราอีก
คุณ อยากเป็นอย่างนั้นหรือ ?
ปล. ที่มา นิตยสาร สุดสัปดาห์ Vol 25 No.598 ( ปกเทย่า กะกาย ) คอลัม speak out (loud ) |
|
|