Z3Z ~ ·ï¡÷¡ï· BüaOna .|.<(+_+)>.|/. ~ ToT

...ฉันเองก็เป็นมนุษย์ธรรมดาคนนึงที่มีความโลภ โกรธ หลง
...ครายบ้างไม่เคยถูกชมหรือนินทาว่าร้าย
...ฉันเองก็เจอนะ มีทั้งที่ทำให้ใจตึกตั้ก และ ใจห่อเหี่ยว
...ฉันเคยหนีเรื่องพวกนี้พ้นโดยการทำดี เพื่อหวังว่าทุกอย่างจะได้ออกมาดี
...ไม่สนใจไม่คิดมากอะไร มองโลกในแง่ดีเข้าไว้
...หาเหตุผลดีๆมาสนับสนุน แต่อีกด้านบอก ว่า อย่าปล่อยมันไป วีนแตกไปเลย เอาให้สะใจ อีกด้านบอกอีกว่า ที่เค้าพูดก็ถูกนะ อืม ช่ายเราไม่ได้ดีไร มีที่ดีกว่านี้อีกเยอะแยะ ช่างเหอะไปสนใจไร
...แล้วเรื่องทุกอย่าง ก็ หายไป เพราะลืมไปและ
...จนในที่สุด วันนึง
...พบว่า ตัวเองยืนอยู่ตรงหน้าผา แผ่นหลังเต็มไปด้วยแผลเหวอะหวะ
...บางแผล เลือดยังซิบๆ เกิดไรขึ้น
...มีเสียงตะโกนออกมาว่า อย่ากระโดดลงไปนะ
...คุณเป็นใคร ทำไมต้องเชื่อ
...มองออกไปรอบข้างพบกับสายตาหลายสิบคู่
จ้องมองมาที่ฉัน ด้วยความรู้สึกไม่ดีนัก
...ยืนอยู่นาน




...กว่าจะคิดได้ด้วยตัวเอง



...ดูแลตัวเองหน่อย


...หากดอกไม้บานได้เพราะแสงแดด
คนก็อยู่ได้เพราะรอยยิ้ม

...ฉันยิ้มให้ตัวเอง แล้วถอยหลังออกมาและก้าวเดินออกไปจากที่ตรงนั้น